Skip to Content

بلاگ

دلایل برتری پلتفرم مجازی‌سازی VMware vSphere

دلایل برتری پلتفرم مجازی‌سازی VMware vSphere

دلایل برتری پلتفرم مجازی‌سازی VMware vSphere

با توجه به اینکه تمامی تکنولوژی‌های مجازی‌سازی، یکسان و با یک فرمت مشابه ساخته نشده‌اند؛ انتخاب راهکاری متناسب با کسب‌وکار، دست‌یابی به اهداف مورد نظر در این زمینه را تسهیل می‌نماید. با درنظر گرفتن رشد روز افزون تکنولوژی، به منظور موفقیت در کسب‌وکار، نیاز به پلتفرمی با قابلیت‌های بیشتر، ضروری است، قابلیت‌هایی مانند مدیریت Data Volumeها، ارائه‌ی عملکرد بالا به صورت ۲۴ ساعته و همچنین پشتیبانی از برنامه‌های قدیمی، برنامه‌های مهم عملیاتی و برنامه‌های Cloud-Native و … حائز اهمیت می‌باشد. بسیاری از ابزارهای مجازی‌سازی به منظور برآوردن نیازهای فعلی طراحی شده‌اند و در پاسخ‌گویی به نیازهای آینده از ضعف‌هایی برخوردار می‌باشند. در نتیجه یک پلتفرم باید به گونه‌ای طراحی شود تا بتواند با الزاماتی که به سرعت در حال تغییر هستند، از تطبیق‌پذیری گرفته تا امنیت و دسترس‌پذیری، مطابقت پیدا کند؛ در این بین، شرکت VMware پلتفرمی را با ویژگی‌های مذکور تحت عنوان VMware vSphere ارائه نموده است که در زیر به جزئیاتی در این زمینه اشاره می‌کنیم.

VMware vSphere تنها پلتفرم مجازی‌سازی است که با قابلیت تطبیق‌پذیری بی‌نظیر خود، علاوه بر پاسخگویی به نیازهای کنونی، در برآوردن نیازهای پیشِ رو نیز کارآمد می‌باشد. VMware که شرکت پیشرو در این بازار است، نوآوری را به عنوان اصلی‌ترین اولویت‌های خود قرار داده و برای ارائه محصولی که در آینده نیز کارآمد باشد، برروی پژوهش و توسعه سرمایه‌گذاری نموده است. البته لازم به ذکر است در مقالات پیشین سایت نیز در مورد امکانات و اجزای مختلف VMware vSphere پرداخته شده است.

مهمترین مزایای استفاده از VMware vSphere

  1. پشتیبانی گسترده از سیستم‌عامل‌ها و اکوسیستم برنامه‌های کاربردی
  2. پشتیبانی از بیشترین میزان Scale-up نمودن، عملکرد و دسترس‌پذیری برای هر برنامه‌ای
  3. عدم نیاز به تبدیل برنامه‌ها بین حالت On-premises و Public
  4. مدیریت مجازی‌سازی Cloud، به صورت Built-in در مقابل Bolt-on
  5. کمترین هزینه‌ی کلی مالکیت

در ادامه به بررسی هر یک از ویژگی‌های فوق به صورت جزئی‌تر می‌پردازیم.

پشتیبانی گسترده از انواع سیستم‌عامل‌ها و برنامه‌های کاربردی

با توجه به آنکه برنامه‌های کاربردی برای کسب‌وکار حیاتی هستند، همگام شدن با آن‌ها نیاز به یک سیستم پشتیبانی قوی دارد. VMware vSphere کاربر را قادر می‌سازد تا از هر گونه برنامه استفاده نماید:

  • پشتیبانی از Linux و همچنین UNIX
  • پشتیبانی از برنامه‌های قدیمی، Cloud-Native و Container
  • پشتیبانی از طیف گسترده‌ای از سیستم‌عامل‌های Guest مانند Windows، Solaris، Mac OS X و غیره.

لازم به ذکر است که بسیاری از Hypervisorهای دیگر، چنین سطحی از پشتیبانی را ارائه نمی‌دهند.

پشتیبانی از بیشترین میزان Scale-up نمودن، عملکرد و دسترس‌پذیری برای هر برنامه‌ای

جهت اطمینان حاصل کردن از اینکه نیازهای IT به راحتی برآورده خواهد شد، استفاده از یک پلتفرم مجازی‌سازی که بتواند همگام با افزایش نیازهای کسب‌وکار توسعه یابد، بسیار ضروری است. vSphere برای آینده طراحی شده است و به راحتی برای موارد زیر قابل توسعه‌ است:

  • برای مجازی‌سازی و توسعه دادن HANA، مورد تأیید SAP قرار گرفته و موفق به اخذ گواهینامه شده
  • دارا بودن توانایی مجازی‌سازی و ارتقا (Scale Up) یا Scale Out برای کلاسترهای Hadoop
  • کاهش مدت زمان اتمام کار در امور MapReduce
  • عدم نیاز به تبدیل هنگام تغییر برنامه‌ها بین حالت On-Premise و Public

روند جابه‌جایی برنامه‌ها بین Cloudهای On-Premise و Cloudهای Public برای تیم‌های IT دردسرآفرین می‌باشد. با استفاده ازvSphere، این روند بدون دردسر و نگرانی پیش خواهد رفت. این Hypervisor به کاربر اجازه می‌دهد که از طراحی مجدد Roadblockها اجتناب نموده و Cloudها دارای پلتفرمی یکسان خواهند شد، از طرفی Policyهای امنیتی همگام با برنامه‌های مورد استفاده ارتقا خواند یافت.

تفاوت VMware با Vendorهای دیگر

همانگونه که از جدول زیر مشخص است VMware، به خصوص در زمینه‌ی انتقال برنامه، بسیار فراتر از رقبای خود عمل می‌کند.

  VMware Vendorهای دیگر
امنیت به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است
شبکه به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است
Storage به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است
دسترس‌پذیری بالا یا HA به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است
انتقال به صورت Live به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است
نسخه‌های VM به تبدیل نیاز نیست به تبدیل نیاز است

مدیریت مجازی‌سازی Cloud، به صورت Built-in در مقابل Bolt-on

ارزیابی ابزارهای مدیریتی Third-Party وقت و هزینه‌ی زیادی می‌برد. VMware vSphere با Operations Management درون پلتفرم ساخته شده و موارد زیر را ارائه می‌نماید:

  • آنالیز به صورت Self-Learning
  • اصلاح هدایت شده
  • خودکارسازی کنترل شده
  • بهینه‌سازی ظرفیت خودکار
  • و غیره.

ارائه این قابلیت‌ها در صورتی است که ابزارهای Third-Party چنین قابلیت‌هایی را فراهم نمی‌کنند.

کمترین هزینه‌ی کلی مالکیت

VMware vSphere بدون کاهش عملکرد، بسیار مقرون به‌صرفه می‌باشد. vSphere یک Hypervisor است که به منظور خاص طراحی شده و موجب صرفه‌جویی در هزینه‌ها می‌گردد.

  • عدم الزام این Hypervisor به اجرا شدن بر روی سیستم‌عاملی قدیمی
  • به حداقل رساندن ریسک، با Code Base کوچک‌تر
  • نیاز کمتر به سربار مدیریتی، بدون Patch کردن سیستم‌عامل

VMware vSphere در نهایت مقرون به‌صرفه بوده و دارای قابلیت پشتیبانی از برنامه‌ها، عملکرد بی‌نظیر، مقیاس‌پذیری و راحتی استفاده می‌باشد و برخلاف دیگر ابزارهای مجازی‌سازی، vSphere طیف گسترده‌ای از امکانات و قابلیت‌ها را ارائه می‌دهد و این قابلیت‌ها کاربر را قادر می‌سازند تا کسب‌وکار خود را رو به جلو ببرد.

ادامه مطلب

مجازی سازی

مجازی سازی

با توجه به تغییر در ظرفیت و نوع سرویس‌های ارایه شده و افزایش بازدهی، Virtualization با هدف ارایه خدمات متناسب به عنوان یک راهکار مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیاده سازی Virtualization در مرکز داده سازمان، امکان استفاده حداکثر از ظرفیت منابع را فراهم می‌سازد. همچنین می‌توان شاهد افزایش کارایی، بهره‌وری، توسعه‌پذیری، مدیریت پذیری، کاهش هزینه‌های راه‌اندازی و نگهداری مرکز داده و کاهش مصرف انرژی و فضا بود.

در حالت کلی سه نوع طبقه بندی در مجازی سازی وجود دارد:
مجازی سازی مبتنی بر فضای ذخیره سازی:

فضاهای ذخیره سازی فیزیکی را با فضاهای ذخیره سازی دستگاه های موجود در شبکه با هم ادغام می کند به طوری که همانند یک دستگاه ذخیره سازی وانمود می کند.

مجازی سازی مبتنی بر شبکه:

ترکیب منابع در یک شبکه و تقسیم پهنای باند در دسترس به کانال های مستقل، که توانایی اختصاص داده شدن به سرورها یا دستگاه های خاص در یک زمان را دارا می باشند.

مجازی سازی مبتنی بر سرور:

در این حالت، طبیعت فیزیکی سرور ها از جمله تعداد و شناسه ی سرور ها، پردازنده ها و سیستم عامل ها از نرم افزار هایی که بر روی آن ها در حال اجرا می باشند، پنهان می شود.البته قابل ذکر است که برداشت معمول از مجازی سازی متوجه طبقه بندی نوع سوم یعنی مجازی سازی مبتنی بر سرور می باشد زیرا در بازار به طور گسترده ای مورد استقبال قرار گرفته است.در دنیای Virtualization، نرم افزارها و راهکارهای مختلفی وجود دارد. پرکاربردترین راهکار، پیاده سازی Virtualization در حوزه منابع پردازشی مرکز داده است. (Server Virtualization)

هم اکنون دو نرم افزار VMware VSphere (از شرکت VMware) و Hyper-V (از شرکت Microsoft) بیشترین سهم بازار رقابتی را به خود اختصاص دادند. این محصولات به صورت Bare-Metal روی منابع پردازشی مرکز داده نصب و پیکربندی می‌گردند.

در حال حاضر ادغام سرور ها یکی از خوشایند ترین فعالیت ها در مجازی سازی است. مجازی سازی در واقع به سنگ بنای صرفه جویی اقتصادی در منابع هر شرکت تبدیل شده است. تحلیل گران صنعت گزارش می دهند که چیزی بین ۶۰ تا ۸۰ درصد از دپارتمان های IT به دنبال اجرای پروژه های ادغام سرورهایشان هستند و بدیهی است که در راستای اجرای این کار شرکت ها شاهد صرفه جویی قابل توجه در هزینه هایشان خواهند بود.

از دیگر مزایای مجازی سازی (Virtualization) می توان به کاهش مصرف انرژی و سهولت در مدیریت سرور اشاره کرد. همچنین مزیت کلیدی دیگر این فناوری، انعطاف پذیری می باشد. زیرا در محیط مجازی، انتقال، آرشیو، بهینه سازی اجزا و … بسیار انعطاف پذیر می باشد.

دیگر توانایی ها و قابلیت های مجازی سازی که بسیار ارزشمند هستند عبارتند از: High Availability ، Disaster Recovery و مدیریت حجم کاری (Workload Balancing).

به دلیل وجود قابلیت دسترس پذیری و پایداری سرویس دهی در Virtualization، این تکنولوژی می‌تواند جایگزینClustering در سطوح مختلف باشد. همچنین در صورت معیوب شدن سرور فیزیکی، ماشین‌های مجازی روی آن سرور، به سرور دیگری منتقل خواهند شد و سرویس‌دهی دچار مشکل نمی‌گردد. Virtualization امکان تغییر تعداد کاربران، ظرفیت سرویس‌دهی، تنوع سرویس‌دهی و افزایش توان پردازشی را به‌راحتی فراهم می‌سازد. با پیاده‌سازی این تکنولوژی مدیریت آسان و یکپارچه تمامی سرورها و سرویس‌ها وجود خواهد داشت و سطح امنیت در سازمان بالا خواهد رفت.

شرکت پیوندآزاد Virtualization را با توجه به نیاز کاربر و تجهیزات موجود با تکنولوژی‌های VMware VSphere و Hyper-V ، به صورت موفق پیاده سازی کرده است. پس از پیاده سازی اولیه، راهکارهای Disaster recovery و Backup متناسب با نیاز سازمان اجرا خواهند شد.

ادامه مطلب

مفهوم مجازی سازی و کاربرد آن

مجازی سازی چیست و Virtualization چه کاربردی دارد؟

Virtualization یا مجازی سازی راهکاری جدید در علم کامپیوتر و شبکه میباشد که استفاده از این تکنولوژی منجر به کاهش هزینه و افزایش راندمان خواهد شد . در این مقاله به بررسی اهمیت مجازی سازی می پردازیم.

مجازی سازی (Virtualization) چیست و چه کاربردی دارد؟

مجازی سازی (Virtualization) به فناوری اطلاق می شود که، برای ایجاد لایه ای مابین سخت افزار سیستم های کامپیوتری و نرم افزار ی که روی آن اجرا می شود، طراحی شده است. البته این طراحی با در نظر گرفتن یک دید عمدتا منطقی نسبت به منابع مصرفی صورت پذیرفته است، راهکار مجازی سازی (Virtualization) دو دستاورد عمده داشته است: اول اینکه اساسا به شما این توانایی را می دهد که گروهی از سرور ها را به عنوان مخزن یکتای منابع محاسباتی به سیستم عامل ها بشناسانید، دوم اینکه این راهکار به شما اجازه ی راه اندازی چند سیستم عامل بر روی یک سرور بطور همزمان را می دهد.

پارتیشن بندی در مجازی سازی روش خود را دارد، به گونه ای که یک سرور فیزیکی را به چندین سرور منطقی تقسیم می نماید. به محض تقسیم سرور فیزیکی، هر سرور منطقی می تواند به طور مستقل سیستم عامل و برنامه هایش را اجرا نماید.

در دهه ی ۱۹۹۰، مجازی سازی (Virtualization) فقط برای ایجاد محیط کاری آزمایشی برای کاربر نهایی بر روی یک Framework سخت افزاری استفاده می گردید و اگر شما یک مدیرIT بودید و نیاز به تست یک برنامه جدید بر روی محیط ویندوز یا لینوکس را داشتید از این فناوری استفاده می کردید.

اما با ظهور معماریX86 و کامپیوتر های نه چندان ارزان و سطح پایین، مجازی سازی (Virtualization) تا حدی از اوج به پایین آمد و بیشتر شبیه یک مد زودگذر تلقی می شد. پیشروی شرکت های فعال در زمینه ی مجازی سازی، یعنی VMware، که اکنون اعتبار خاصی برای خود به دست آورده، در دهه ی ۹۰ میلادی، اولین نسخه ی این فناوری را برای معماری x86 روانه ی بازار نمود، که در واقع بذری برای رونق فعلی این فناوری بوده است.

چرا باید به سمت مجازی سازی (Virtualization) حرکت نمود؟

مجازی سازی به دلیل نشان دادن مزایای ملموس و زیاد خود باعث شده تا شرکت های توسعه دهنده ی نرم افزار نیز ناگزیر از این فناوری در آخرین محصولات خود استفاده نمایند و از آنجا که برخی این نرم افزار ها در صنایع به کار می روند، در نتیجه برای حفظ توان رقابت، استفاده از مجازی سازی در صنعت مورد توجه بیشتری قرار گرفته است.

در حال حاضر ادغام سرور ها یکی از خوشایند ترین فعالیت ها در مجازی سازی است. مجازی سازی در واقع به سنگ بنای صرفه جویی اقتصادی در منابع هر شرکت تبدیل شده است. تحلیل گران صنعت گزارش می دهند که چیزی بین ۶۰ تا ۸۰ درصد از دپارتمان های IT به دنبال اجرای پروژه های ادغام سرورهایشان هستند و بدیهی است که در راستای اجرای این کار شرکت ها شاهد صرفه جویی قابل توجه در هزینه هایشان خواهند بود.

از دیگر مزایای مجازی سازی (Virtualization) می توان به کاهش مصرف انرژی و سهولت در مدیریت سرور اشاره کرد. همچنین مزیت کلیدی دیگر این فناوری، انعطاف پذیری می باشد. زیرا در محیط مجازی، انتقال، آرشیو، بهینه سازی اجزا و … بسیار انعطاف پذیر می باشد.

دیگر توانایی ها و قابلیت های مجازی سازی که بسیار ارزشمند هستند عبارتند از: High Availability ، Disaster Recovery و مدیریت حجم کاری (Workload Balancing).

مجازی سازی (Virtualization)

مجازی سازی (Virtualization) چگونه به کسب و کار کمک می نماید ؟

علاوه بر مسئله ی صرفه جویی اقتصادی، مجازی سازی (Virtualization) می تواند چابکی کسب و کار یک شرکت را به طور قابل ملاحظه ارتقا دهد. شرکت هایی که از Clustering، Partitioning، مدیریت حجم کاری (Workload Management) و دیگر تکتیک های مجازی سازی در پیکربندی گروهی از سرور ها برای بهره برداری از منابع استفاده می کنند، در مواجهه با تغییرات نیاز های محیطی در استفاده از منابع خود وضعیت بهتری دارند.

تفاوت بین انواع روش های مجازی سازی (Virtualization):

در حالت کلی سه نوع طبقه بندی در مجازی سازی وجود دارد:

مجازی سازی مبتنی بر فضای ذخیره سازی: فضاهای ذخیره سازی فیزیکی را با فضاهای ذخیره سازی دستگاه های موجود در شبکه با هم ادغام می کند به طوری که همانند یک دستگاه ذخیره سازی وانمود می کند .
مجازی سازی مبتنی بر شبکه: ترکیب منابع در یک شبکه و تقسیم پهنای باند در دسترس به کانال های مستقل، که توانایی اختصاص داده شدن به سرورها یا دستگاه های خاص در یک زمان را دارا می باشند.
مجازی سازی مبتنی بر سرور: در این حالت، طبیعت فیزیکی سرور ها از جمله تعداد و شناسه ی سرور ها، پردازنده ها و سیستم عامل ها از نرم افزار هایی که بر روی آن ها در حال اجرا می باشند، پنهان می شود.

البته قابل ذکر است که برداشت معمول از مجازی سازی متوجه طبقه بندی نوع سوم یعنی مجازی سازی مبتنی بر سرور می باشد زیرا در بازار به طور گسترده ای مورد استقبال قرار گرفته است.

لغات پر کاربرد در مجازی سازی:

Hypervisor: اساسی ترین جز در مجازی سازی (Virtualization) می باشد. Hypervisor نرم افزاری است که باعث جداسازی سیستم عامل و برنامه ها از منابع فیزیکی آن ها می گردد. این جز، کرنل خود را دارا بوده و مستقیما روی سخت افزار نصب می گردد و دقیقا بین سخت افزار. سیستم عامل قرار می گیرد.

Virtual Machine: یا VM که یک محیط عملیاتی است و میزبان سیستم عامل می شود. به عبارت دیگر یک پلت فرم است که مستقل از نرم افزار پیاده سازی پردازنده کد های کامپایل شده را اجرا می کند . همچنین گاهی به تکنولوژی های مجازی سازی نرم افزار Virtual Machine پویا (Dynamic Virtual Machine) نیز گفته می شود.

Application Virtualization: مجازی سازی در لایه ی Application برنامه های نرم افزاری را از سخت افزار و سیستم عامل جدا می نماید. Application Virtualization در واقع تغییرات برنامه های مرتبط را برای سیستم عامل به حداقل می رساند و چالش ها و تقابلات بین برنامه ها را نیز کاهش می دهد.

Xen :Xen پروژه ای است که هدف آن ایجاد یک hypervisor تکامل یافته، رایگان و متن باز برای معماری X86 می باشد. Xen در واقع بر روی بستر یک سیستم عامل اجرا می شود و ابزاری برای فناوری مجازی سازی در نظر گرفته می شود. هم اکنون شرکت های بزرگی ازXen پشتیبانی می نمایند. مانند: Microsoft، Novell و IBM.

در مجازی سازی باید چه چیزی را جستجو نمود؟

در یک کلام، مدیریت. در واقع شرکت های بزرگ فروشنده ی نرم افزار(Microsoft، Sun Microsystems ، BEA Systems، Hewlett-Packard، BMC و CA) به این مقوله توجه کرده و آن را در محصول خود می گنجانند، اما فروشندگان مستقل نرم افزار های مجازی سازی (Virtualization) از آن دوری می نمایند. در حقیقت تفاوت این دو گروه در توانایی آن ها در ارائه ی ابزار برای مدیریت، مانیتورینگ و بهینه سازی اختصاص منابع می باشد.

در نتیجه، نسل بعدی محصولات حول محور مدیریت می چرخد. شرکت های بزرگی مثل VMware با راهکار مجازی سازی خود که ESX Server می باشد، به دنبال ادغام فضای ذخیره سازی، پردازنده ها، حافظه ی جانبی و برنامه ها به عنوان یک منبع یکپارچه می باشند.

مجازی سازی (Virtualization) چیست؟

مجازی سازی (Virtualization) راه درازی تا کاهش حداکثری استفاده از منابع سخت افزاری دارد، اما می تواند تا حدی روش های مدیریتی را با هم ترکیب کند. از دیگر راهکار های مورد نظر در این فناوری به وجود آمدن فرآیندی برای انتقال سیستم ها از حالت فیزیکی به ساختار مجازی می باشد به طوری که با کمترین تغییرات انجام گیرد. به این قابلیت “Live Migration” می گویند که شرکت های پیشرو در این تکنولوژی در حال ارائه ی آن می باشند.

ادامه مطلب

VMWare NSX مرزبندی جدید مجازی سازی

VMWare NSX مرزبندی جدید مجازی سازی

اولین نرم افزار مبتنی بر SDN برای مراکز داده
در سالهای اخیر، ماشین های مجازی به کمک مراکز داده آمده اند. با استفاده از مجازی سازی، می توانید سیستم هایی با بارهای کاری متفاوت روی زیر ساخت فیزیکی بسازید و به سرعت یک ماشین مجازی را از سروری به سرور دیگر منتقل کنید؛ بدون آنکه وقفه ای در سرویس دهی آن ایجاد شود، بهره وری را افزایش می دهید.وضعیت یک ماشین مجازی را ذخیره می کنید تا در صورت خرابی آن، به سرعت ماشین مجازی را بازیابی کنید. اینها تعداد محدودی از فواید مجازی سازی هستند. امروزه،استفاده از مجازی سازی در مرکز داده اجتناب ناپذیر است. به دلیل همین استقبال گسترده و سودمندی آن، مفهوم SDN یا شبکه های نرم افزار محور ایجاد شد. شرکت «VMware» با محصول خود با نام «NSX» تمامی مرزهای مجازی سازی را از نو تعریف کرد و مفهوم SDN واقعی را در مقیاس بزرگ برای همگان آشنا ساخت. شبکه های نرم افزار محور(Software-Defined Networks) گونه جدیدی از سیستم مدیریت شبکه هستند که شبکه را به دو قسمت سطح مدیریتی و سطح ارسال داده تقسیم می کنند. در این نوع شبکه ها، سطح مدیریتی مسئولیت کنترل و برنامه ریزی برای پیاده سازی در سطح ارسال را برعهده دارند. از سطح ارسال با نام Forwarding Plane نیز یاد می شود که مسئولیت هدایت ترافیک به سمت مقصد را عهده دار است. SDN باعث می شود نمایی متمرکز از شبکه به دست آورید. یکی از معروفترین پروتکل هایی که در شبکه های نرم افزار محور استفاده می شود، پروتکل OpenFlow است.
Network Functions Virtualization (NFV) نیز حوزه جدیدی در شبکه است که با کمک آن می توان المانهای شبکه را به صورت مجازی و نرم افزاری پیاده سازی کرد. منظور از المان، دستگاه های سخت افزاری هستند که مجزا پیاده سازی می شدند؛ دستگاه هایی مانند دیواره آتش، مسیریاب، سوییچ، Load Balancer و مانند اینها. بدیهی است خرید و پیاده سازی هر کدام از این تجهیزات، هزینه بر، زمان بر و نیازمند به نیروی متخصص است. به همین دلیل NFV به کمک مدیران شبکه آمده است تا هزینه ها و پیچیدگی های خود را کاهش دهند.NFV مکمل شبکه های نرم افزار محور است. شرکت WMware با استفاده از این دو تکنولوژی محصولی به نام NSX را روانه بازار کرده است. این محصول مزایای هر دو تکنولوژی شبکه های نرم افزار محور و NFV را با هم دارد. در سال 2012 شرکت VMware، شرکتی به نام «Nicira» را خریداری کرد که بر روی مجازی سازی شبکه و شبکه های نرم افزار محور فعالیت می کرد و تولد این پروژه به آن زمان باز می گردد.
وظیفه اصلی NSX، ایجاد و مدیریت شبکه ای مجازی است. همان گونه که با استفاده از بستر مجازی سازی می توان ماشین مجازی را ایجاد، ذخیره، حذف و بازیابی کرد، با استفاده از NSX نیز می توان شبکه ای مجازی را ایجاد، حذف و بازیابی کرد.نتیجه این کار،مرکز داده ای با انعطاف پذیری بسیار زیاد در ارتباطات است که در کمترین زمان می تواند تنظیمات متفاوتی را پیاده کند؛ یک مسیر را حذف کند، مسیر جدید بسازد، لینک پشتیبان ایجاد کند و مانند این ها. با استفاده از NSX، سخت افزار فعلی تنها چیزی است که برای پیاده سازی یک مرکز داده مبتنی بر نرم افزار نیازمندید.

 شکل 1.مقایسه دو رویکرد متفاوت در مجازی سازی

در حال حاضر دو نسخه متفاوت از NSX وجود دارد. اولین نسخه NSX for vSphere است که برای استفاده از محیط vSphere مناسب است. نسخه دوم،NSX for Multi-Hypervisor است که مناسب محیط های ابری همانند اپن استک (OpenStack) است. شکل یک، مقایسه دو رویکرد مجازی سازی شبکه و بستر مجازی سازی برای ساخت ماشین مجازی را نشان می دهد. همان طور که در سمت چپ این شکل نشان داده شده است، در مجازی سازی سخت افزاری، یک مجازی ساز روی سخت افزار نصب می شود. در لایه بالاتر، به صورت نرم افزاری و منطقی ماشین مجازی ساخته می شود که همان ویژگی های سخت افزار را از خود نشان می دهد و به راحتی می توان مشخصات سخت افزاری یک ماشین را تغییر داد. در سمت راست شکل یک، نحوه عملکرد NSX نشان داده شده است. NSX شامل یک پلتفرم مجازی ساز شبکه است که ویژگی های یک شبکه را شبیه سازی می کند. بر روی این پلتفرم، شبکه های مجازی قرار می گیرد و از طریق این شبکه های مجازی می توان سرویس های لایه دو تا لایه هفت ارائه داد. سرویس هایی مانند سویچینگ،مسیریابی، دیواره آتش، کیفیت خدمات (Qos) و توازن بار شبکه.

اجزای NSX

NSX چهار جزء دارد.این اجزا در شکل دو نشان داده شده اند که شامل این اجزا می شود:
1. Cloud Consumption
2. Management Plane
3. Control Plane
4. Data Plane
در ادامه به بررسی بیشتر این اجزا می پردازیم.

1. Cloud Consumption

Cloud Management Platform )CMP) که در شکل نشان داده شده است، طبق گفته VMware از اجزای اصلی نیست، اما به دلیل اینکه از طریق REST API های NSX می توان به صورت مجازی آن را با هر CMP ای یکپارچه کرد، آن را یکی از اجزای NSX به حساب می آورند.طبق ادعای VMware از طریق API این لایه،به راحتی می توان ماژول های خاص NSX برای هر محیط ابری ای را ایجاد کرد.به گفته این شرکت،در حال حاضر NSX برای یکپارچه شدن با vCloud Director ، VmwareCloudAutomation Center و اپن استک آماده است.این شرکت،این ویژگی را out-of-box integration نامیده است.برای ارتباط با اپن استک از طریق پلاگینی که برای Neutron وجود دارد،می توان NSX را با اپن استک یکپارچه کرد.

 شکل 2.اجزای NSX

2. Management Plane

این قسمت شامل NSX Manager می شود.قسمتی که به کمک آن می توانید شبکه را به صورت متمرکز مدیریت کنید.اکثر صاحب نظران این قسمت را همان سطح مدیریتی در SDN می دانند که به آن اشاره شد.با NSX Manager، می توان به «Single point of configuration» دست یافت. در شکل سه،کنسول NSX Manager نشان داده شده است که از طریق مرورگر قابل دسترسی است.
NSX Manager به صورت یک ماشین مجازی در vCenter اجرا می شود و برای نصب و راه اندازی نیز باید از طریق OVF installation اقدام و تنظیمات مربوط به آن انجام شود.به گفته VMware برای هر vCenter تنها یک NSX Manager می توان داشت. در صورتی که چندین vCenter مجزا داشته باشید و بین آنها ارتباط برقرار کرده باشید،محیط Cross vCenter ایجاد کرده اید.معمولاً در چنین محیطی یک NSX Manager اصلی و چندین NSX Manager ثانویه وجود دارد.در چنین محیطی حداکثر یک NSX Manager اصلی و هفت عدد ثانویه می توان داشت.وظیفه NSX Manager اصلی،ایجاد قوانین برای سوییچ ها،مسیریاب ها و دیواره های آتشِ منطقی در سطح کل محیط Cross vCenter است.وظیفه ثانویه ها نیز مدیریت سرویس های شبکه در سطح محلی و مخصوص به هر vCenter است.

 شکل 3.کنسول NSX Manager

3.Control Plane

Control Plane نیز از NSX Controller Cluster تشکیل شده است. همان طور که از نام این کنترلر مشخص است، یک سیستم توزیع شده مدیریتی است که وظایف مدیریتی سوییچ ها و مسیریاب های منطقی را انجام می دهد. از این کنترلر هیچ گونه ترافیکی عبور نمی کند و خراب شدن آن، DataPlane و جریان ترافیک عبوری را تحت تأثیر قرار نمی دهد.
NSX Controller اطلاعات شبکه را به هاست ها ارسال می کند. اطلاعاتی که از NSX Controller به سایر قسمت ها ارسال می شود، اهمیت بسیار زیادی دارد؛ زیرا اگر اطلاعات اشتباه فرستاده شود، تنظیمات شبکه به هم خواهد ریخت و کل شبکه از کار خواهد افتاد.به همین دلیل باید احتمال خرابی را کاهش داد. vMware برای حل این مشکل، از ساده ترین روش برای افزایش افزونگی (Redundancy) استفاده کرده است. در این روش، به جای پیاده سازی یک NSX Controller ، باید سه NSX Controller پیاده سازی شده و بین دستورات آنها رأی گیری شود. اگر دستور یا فرمانی حداقل دو رأی را به خود اختصاص دهد، اجرا خواهد شد و این گونه، خرابی یک NSX Controller مشخص شده و از اجرای دستورات اشتباه جلوگیری می شود. در صورتی که از دو NSX Controller استفاده شود، اگر جواب های آنها با همم متفاوت باشد، نمی توان جواب صحیح را تشخیص داد و مشکل «Split-Brain scenario» به وجود می آید. با پیاده سازی این کلاستر که شامل سه کنترلر است، به High Availability نیز دست خواهید یافت. برای اطلاع زا تکنیک های افزایش افزونگی و آشنایی بار روش های آن، به کتاب Design and Analysis of Fault-Tolerant Digital Systems نوشته Barry W.Johnson رجوع کنید.
در هر کلاستر، یک نود به عنوان NSX Controller اصلی وجود دارد. در صورتی که یک NSX Controller اصلی دچار خرابی شود، در کلاستر مربوطه نود دیگری برگزیده شده و به عنوان NSX Controller اصلی شناخته می شود. سایر نودهای موجود در کلاستر، باید با آن هماهنگ باشند و دائماً همگام سازی اتفاق افتد.

4.Data Plane

Data Plane شامل NSX vSwitch است که بر اساس vSphere Distributed (VDS) کار می کند. کرنل ماژول های userspace agent، NSX ، فایل های تنظیمات و اسکریپت های نصب در VIB گنجانده شده اند و پس از نصب، با کرنل vSphere اجرا می شوند تا سرویس هایی همچون مسیریابی توزیع شده، دیواره آتش منطقی و VXLAN bridging فعال شوند.

 شکل 4.اضافه شدن آیتم جدید در vSphere Inventory
شکل چهار تصویری از vSphere web client پس از نصب NSX است. پس از نصب، در قسمت Inventoryآیکونی به نام Networkingand Security اضافه می شود. پس از کلیک بر روی این آیکون، به صفحه اصلی NSX هدایت می شوید. این صفحه در شکل پنج نشان داده شده است.

 شکل 5. صفحه اصلی NSX

VIBمخفف عبارت vSphere Installation Bundle، عملکردی تقریباً شبیه به فایل های ZIP دارد، با این تفاوت که این فرمت برای vSphere است. VXLANنیز مخفف Virtual Extensible LAN است. VXLAN یک تکنولوژی مجازی سازی شبکه بوده و برای حل مشکلات مقیاس پذیر نبودن شبکه ایجاد شده است. VXLANاز تکنیک های کپسوله کردن (مانند VLAN) استفاده می کند تا فریم های اترنت لایه دو OSI را که براساس مک آدرس هستند، در بسته های لایه چهار UDP قرار دهد. برای اطلاعات دقیق تر در این خصوص می توانید به RFC7348 مراجعه کنید.
برخی از مزایای استفاده از NSX vSwitch به این شرح است:
• پشتیبانی از Overlay با استفاده از پروتکل هایی مانند VXLAN و انجام تنظیمات شبکه به صورت متمرکز
• تسهیل پیاده سازی تعداد زیادی ماشین مجازی
• قابلیت هایی همچون LACP ، NetFlow/IPFIX ، Port Mirroring ، پشتیبان گیری و بازیابی تنظیمات کل شبکه، بررسی سلامت شبکه، کیفیت خدمات (QoS)، ابزارهای کارآمد و بسیار مفید برای مدیریت و نظارت ترافیک و در نهایت عیب یابی شبکه صحبت درباره این نرم افزار، محدود به مباحث مذکور نمی شود و مسائل مربوط به آن، به اندازه ای بزرگ و پیچیده هستند که کتاب های متفاوت برای تشریح آنها نوشته شده است. به همین دلیل قصد داریم با مثالی عملی و ساده، توضیحات ساده تری ارائه دهیم.

 شکل 6.تجهیزات موجود قبل از پیاده سازی NSX

یک سناریو ساده

یکی از قلبلیت های NSX ، دیواره آتش است. تجهیزات موجود در این سناریو و ارتباطات شبکه آن در شکل شش نشان داده شده است. دو عدد سوییچ Cisco2960 ToR در رک، دو عدد سوییچ Cisco X4748 در لایه Aggregation ، دو عدد دیواره آتش سخت افزاری، چند عدد سرور و دو ماشین مجازی موجود هستندToR مخفف عبارت Top of Rack و به معنای بالا رک است. مهندسان شبکه قصد دارند از طریق دیواره آتش، ترافیک لایه سه را محدود کنند. در این حالت این موارد رخ خواهند داد:
1. مهندسان شبکه باید خود را درگیر قوانین سخت برای مهندسی ترافیک کنند.
2. ممکن است دیواره آتش باعث ایجاد گلوگاه شود.
3. با بیشتر شدن وسعت شبکه، باید تعداد دستگاه های دیواره آتش بیشتری خرید و این موضوع باعث افزایش هزینه های سخت افزار (هزینه های Capex) می شود.
4. در صورت نفوذ به دیواره آتش، می توان به ترافیک کل شبکه دسترسی پیدا کرد.
5. این گونه ساختار پهنای باند زیادی مصرف می کند و کارایی شبکه را پایین خواهد آورد. برای مورد شماره پنج، شکل هفت را در نظر بگیرید. در این شکل ماشین مجازی شماره یک که با رنگ سبز مشخص شده است، آی پی آدرس 10.1.0.5/24 را دارد و قصد دارد با ماشین مجازی شماره دو که با رنگ بنفش مشخص شده و دارای آدرس آی پی 10.2.0.8/24 است، ارتباط برقرار کند. برای برقراری ارتباط با ماشین مجازی شماره دو، ترافیک ماشین مجازی یک باید از سوییچ های ToR عبور کند و سوییچ Cisco X4748 را پشت سر بگذارد تا به دیواره آتش برسد. پس از آنکه به دیواره آتش رسید، ترافیک دریافتی بررسی شده و مشخص می شود که اجازه دسترسی را ندارد و ترافیک ارسالی مسدود می شود.

 شکل 7.برای بررسی ترافیک،باید از مسیر طولانی گذشت.

برخی از تولیدکنندگان تجهیزات شبکه، محصولاتی تولید کرده اند که ترافیک یک ماشین مجازی به یک ماشین مجازی دیگر را مانیتور کنند و مسیری را که این ترافیک طی می کند تا بررسی شود، کوتاه تر کرده اند، اما هنوز مشکل هدررفت پهنای باند برای این موضوع باقی است.
NSX قابلیتی با نام (DFW( Distributed Firewall دارد که یک دیواره آتش توزیع شده است. این قابلیت، در هنگام نصب پلاگین NSX Manager vCenter فعال می شود. یکی از مزایای اصلی این قابلیت این است که دیواره آتش به سطح ماشین مجازی آورده شده است؛ به این معنی که هر بسته ای که از ماشین مجازی خارج شود یا بخواهد داخل شود، در بدو خروج یا ورود DFW آن را بررسی می کند.

 شکل 8.بررسی ترافیک پس از خروج از ماشین مجازی

مطابق شکل هشت، تفاوت این ساختار با ساختار سنتی این است که DFW می داند ماشین مجازی شماره یک مجاز نیست به ماشین مجازی شماره دو ترافیک ارسال کند. پس ترافیک آن را در لحظه خروج از ماشین مجازی بررسی می کند و اجازه وارد شدن به بستر شبکه را نمی دهد. با این رویکرد ترافیک غیر ضروری از شبکه حذف شده و کارایی آن بیشتر می شود؛ با وجود اینکه برای خرید سخت افزار و نگهداری آن هزینه ای نشده است.
در صورتی که ماشین مجازی خود را از سروری به سرور دیگر جابه جا کنید، ممکن است ساختار شبکه در سرور جدید متفاوت باشد و ترافیک شما از دیوار آتش سخت افزاری برای بررسی شدن عبور نکند یا نیاز به تغییرات جدید بر روی دیواره آتش سخت افزاری خود داشته باشید. حال با استفاده از NSXDFW ، تمام قوانین و سیاست هایی که برای ترافیک یک ماشین مجازی تعریف کرده اید، با جا به جایی آن از قسمتی به قسمت دیگر، همراه ماشین مجازی منتقل می شود و از ساختار فیزیکی شبکه شما تبعیت نمی کند.

سخن آخر

شرکت VMware که محصولات بسیاری در خصوص مجازی سازی دارد، این بار نیز توانسته است با مجازی ساز جدیدی که شبکه را مجازی سازی می کند، به بهبود کارایی و عملکرد شبکه در مرکز داده کمک فراوانی کند. NSX،مثال بارزی از ترکیب شبکه های مبتنی بر نرم افزار و NFV است. با استفاده از NSX می توانید به Software Defined Data Center )SDDC) دست یابید و هزینه های ثابت و حتی متغیر خود را کاهش دهید. بحث و تبادل نظر در خصوص این نرم افزار بسیار جالب و مفید، به همین نقطه ختم نمی شود. تمام مواردی که ذکر شد، پیش درآمدی بر این نرم افزار و بررسی دقیق ساختار و قابلیت های آن خارج از بحث این مقاله است. در نگاه اول،این نرم افزار بسیار مفید است، اما هنوز پرسش هایی در ذهن ما وجود دارند که برای پاسخ به آنها باید بیشتر بر روی نحوه کار این نرم افزار تحقیق شود. اول اینکه هر چقدر شبکه مجازی باشد، قطعاً نیاز به عبور ترافیک از زیرساخت فیزیکی را خواهد داشت. حال برای اینکه بار ترافیک بر روی یک لینک فیزیکی زیاد نباشد، چه تمهیداتی در نظر گرفته شده است؟ چگونه نزدیکترین مسیر منطقی برای رسیدن به یک آدرس را پیدا می کند و مشخصات فیزیکی را در نظر خواهد گرفت؟ ممکن است سؤالاتی از این قبیل، برای شما نیز اهمیت فراوانی داشته باشد. به همین سبب پیشنهاد می کنیم برای پیاده سازی NSX اطلاعات بیشتری کسب کنید و شرایط فیزیکی شبکه خود را در نظر داشته باشید.

ادامه مطلب

آموزش نصب VMware vSphere Client

آموزش نصب VMware vSphere Client

 برای نصب این برنامه ابتدا برنامه VMware vSphere Client را از وب سایت DiGiBOY  دانلود کنید و سپس به روش زیر نصب نمایید:

vsphere client 5.1 -1

 

 

vsphere client 5.1 -2

 

vsphere client 5.1 -3

 

vsphere client 5.1 -5

 

vsphere client 5.1 -4

 

vsphere client 5.1 -6

 

vsphere client 5.1 -7

 

vsphere client 5.1 -9

 

vsphere client 5.1 -10

 

vsphere client 5.1 -11

 

ادامه مطلب

ساخت ماشین مجازی در ESXi 6.5 توسط Vsphere Client

ساخت ماشین مجازی در ESXi 6.5 توسط Vsphere Client

در مقالات قبلی نحوه ایجاد ماشین مجازی را در vSphere Web Client آموزش دادیم و در این مقاله قصد آموزش ساخت ماشین مجازی در vSphere Client داریم.
نرم افزار vSphere Client را اجرا کنید سپس در کادر IP address / Name باید نام هاست یا IP سرور ESXI را وارد کنید.
و در قسمت User name و Password هم نام کاربری و پسورد را وارد کنید( به صورت پیش فرض نام کاربری root می باشد)

پس از وارد شدن به محیط برنامه vSphere Client برای ساخت یک ماشین مجازی از منو File گزینه New را انتخاب کنید سپس گزینه Virtual Machine را انتخاب کنید البته می توانید با کلید ترکیبی Ctrl + N هم پنجره مربوط به Virtual Machine را باز کنید.

مرحله Configuration گزینه Custom کلیک کنید، فرق گزینه ی Typical با Custom در این می باشد که گزینه Custom انتخابات بیشتری در نحوه ایجاد یک ماشین مجازی می دهد مانند: نوع SCSI، انتخاب تعداد Processors و تعداد هسته ی آن را میتوانید مشخص کنید.

مرحله Name and Location یک نام برای ماشین مجازی خود در نظر بگیرید.
که این نام می تواند دارای 80 کاراکتر باشد و باید نامی را که انتخاب می کنید قبلا برای ماشین مجازی دیگری انتخب نکرده باشید.


مرحله Storage باید محل ذخیره سازی ماشین مجازی در هارد مورد نظر تعیین کنید.


مرحله Virtual Machine Version  در این مرحله باید ورژن Virtual Machine را مشخص کنید.
سعی کنید همیشه بالاترین ورژن را انتخاب کنید; مثلا اگر ورژن 10 را انتخاب کنید نمی توانید ESXI سرور ورژن 6 را در این ماشین مجازی نصب کنید بلکه می توانید ورژن 5.5 را در این ماشین مجازی نصب کنید.


مرحله Guest Operating System باید در این مرحله مشخص کنید قرار است چه سیستم عاملی را در این ماشین مجازی نصب کنید.
مثلا من قصد دارم ویندوز سرور 2016 در این ماشین مجازی نصب کنم پس باید تیک گزینه Windows را فعال سپس از لیست Version گزینه Microsoft Windows Server 2016 را انتخاب می کنم.

مرحله CPUs باید تعداد CPU هایی که به این ماشین مجازی قرار است اختصاص دهید را مشخص کنید.
در قسمت Number of Virtual sockets باید تعداد CPU هایی که قرار به ماشین مجازی را مشخص کنید
و در قسمت Number of Cores per virtual socket هم باید هسته های هر CPU ماشین مجازی را مشخص کنید.


در مرحله Memory  هم باید اندازه حافظه ای که قصد دارید برای ماشین مجازی خود اختصاص دهید را مشخص کنید.
در کادر Memory size مقدار حافظه مورد نظر خود را وارد کنید یا بر روی محور کلیک کنید.
اگر توجه کنید سه مربع زرد، سبز، آبی وجود دارد که می توانید با انتخاب هر کدام از آن ها مقدار حافظه مورد نیاز سیستم را مشخص کنید. که در اینجا رنگ زرد کمترین حافظه را اختصاص خواهد داد و رنگ سبز رم متعادل را انتخاب می کنید که توصیه خود برنامه هم رنگ سبز می باشد و در آخر رنگ نارنجی بیشترین حافظه ای  را که می تواند را اختصاص می دهد.
در آخر اینکه هرچه مقدار حافظه انتخابی شما بیشتر باشد سرعت کار ماشین مجازی شما هم به همان مراتب بیشتر می باشد.
البته باید بر اساس نیاز و کارایی ماشین مجازی مقدار حافظه را مشخص کنید، مثلا من قصد در ویندوز سرور فقط سرویس فکس را راه اندازی کنم پس مقدار زیادی را برای حافظه مشخص نمی کنم.

مرحله Network می توانید تعداد کارت های شبکه مجازی خود را مشخص کنید.
آداپتورهای شبکه و یا همان کارت های شبکه مجازی دارای 3 نوع اصلی هستند:

1- Flexible: در این حالت اگر ابزار VMware Tools بر روی سیستم عامل VM نصب نباشد عملکرد آن شبیه به vlance adapter  می باشد و اگر VMware Tools نصب باشد عملکرد آن به صورت vmxnet خواهد بود.

2-  e1000: یک نسخه شبیه سازی شده کارت شبکه Intel 82545EM Gagabit Ethernet NIC می باشد و درایو آن به صورت built-in در سیستم عامل های جدید وجود دارد. این نوع NIC به صورت پیش فرض بر روی سیستم عامل 64 بیتی تنظیم می شود. البته توجه داشته باشید که پهنای باند و کارایی این نوع NIC به کارت شبکه هاست فیزیکی بستگی دارد.

3- e1000e: یک نسخه شبیه سازی شده Intel 82574 Gigabit Ethernet NIC می باشد که در ماشین های مجازی با hardware version 8 به بالا پشتیبانی می شود و هم اکنون صرفا در VM هایی با سیستم عامل ویندوزی پشتیبانی می شود و متاسفانه در لینوکس پشتیبانی نمی شود.

مرحله Select Disk در این مرحله باید گزینه Create a new virtual disk را انتخاب کنید تا یک هارد دیسک مجازی جدید ایجاد شود.

مرحله Create a Disk در این مرحله اندازه و فضایی که قصد دارید به ماشین مجازی تخصیص دهید را در کادر Disk Size وارد کنید.

در قسمت Disk Provisioning می توانید نحوه ذخیره سازی دیسک مجازی را مشخص کنید.

  • Thick Provision Lazy Zeroed: این نوع دیسک مجازی در ابتدا تمام ظرفیت مورد نظر را در حین ایجاد ماشین مجازی اشغال می کند. Lazy Zeroed نیز بدین معنا می باشد که در زمانی که دیسک مجازی ایجاد می شود تمامی بلوک های دیسک مجازی با صفر پر نمی شوند و زمانی که ماشین مجازی اقدام به نوشتن بر روی دیسک مجازی می کند عملیات صفر کردن بلوک های دیسک مجازی انجام می شود.
  • Thick provision Eager Zeroed: این نوع دیسک همانند حالت قبلی در ابتدا تمام ظرفیت مورد نظر را به خود اختصاص می دهد فقط با این تفاوت که در لحظه ایجاد دیسک مجازی تمام بلوک ها را صفر می کند که این کار باعث افزایش مدت زمان ایجاد VM و یا دیسک می شود. برای استفاده از قابلیت های همچون Fault Tolerance می بایست از این نوع دیسک استفاده نمائید. در غیر این صورت می بایست Virtual Disk ها را Convert کنید که البته این کار اصلا توصیه نمی شود.
  • This Provision: در این حالت شما یک ظرفیتی را برای Virtual Disk در نظر می گیرید که این ظرفیت به طور کامل در ابتدا توسط دیسک مجازی اشغال نمی شود. این گزینه به شما در صرفه جویی و همچنین کاهش زمان ایجاد دیسک مجازی کمک فراوانی می کند.

مثال: اگر شما یک Datastore  با ظرفیت 100 گیگابایت داشته باشید و همچنین یک ماشین مجازی از نوع Thick با ظرفیت 50 گیگابایت بسازید، در همان ابتدا 50 گیگابایت از فضای 100 گیگابایتی سرور از دست می رود و مورد استفاده قرار می گیرد، اما اگر دیسک مجازی خود را از نوع Thin بسازید و به طور مثال یک سیستم عامل با حجم 2 گیگابایت بر روی VM نصب نمائید، همین دو گیگابایت از سرور اصلی (100 گیگابایت) کم می شود و البته شما می توانید تا حداکثر 50 گیگابایت نیز اطلاعات بر روی این دیسک مجازی ذخیره نمائید.

مرحله Advances Options

persistent یا پایدار: در این حالت تغییرات بلافاصله و به صورت دائمی بروی دیسک اعمال و نوشته می شود اما در این نوع دیسک دیگر از Snapshot پشتیبانی نمی شود. این حالت بسیار شبیه همان دیسک های فیزیکی می باشد چراکه تغییرات بلافاصله اعمال می شود و هیچ مکانیزمی نیز همانند Snapshot برای بازیابی اطلاعات قبلی وجود ندارد.

nonpersistent و یا ناپایدار: در این حالت تغییراتی که بروی دیسک ایجاد می شود صرفا تا زمانیکه که Vm روشن می باشد پایدار است و زمانیکه Vm خاموش و یا Restart می شود این تغییرات از بین می رود. در این حالت حتی اگر Snapshot نیز بازیابی شود، تغییرات از بین می رود. البته شما در اکثر مواقع نیاز به تغییر این حالت برای Virtual Disk ندارید.

مرحله Ready To complete تمام پیکربندی هایی که قرار است بر روی ماشین مجازی انجام شود به صورت خلاصه نمایش داده شده است.

ادامه مطلب

نصب و آپدیت VMware Web Client

نصب و آپدیت VMware Web Client

از زمان انتشار نسخه ۵ بسته مجازی سازی vSphere ESXi شرکت وی‌ام ور نرم افزاری را معرفی کرد که با استفاده از آن امکان اتصال و مدیریت دیتاسنتر، کلاستر، میزبان و ماشین‌های مجازی از طریق وب امکان پذیر شد. مدت‌ها بود که صحبت از تسهیل مدیریت بستر مجازی از طرف راهبران سیستم، مشتریان و همکاران تجاری وی‌ام ور درخواست شده بود که نهایتا وی‌ام ور این نرم افزار تحت وب را ارائه داد. اگرچه نسخه اولیه آن برخی امکانات نرم افزار vSphere Client را که با زبان C# نوشته شده بود را پشتیبانی نمی‌کرد اما در نسخه ۵.۱ و بعد از آن حدود ۹۸ درصد قابلیت‌ها پوشش داده شده است و برخی قابلیت‌های جدید به آن اضافه شده که در vSphere Client وجود ندارد. Web Client جایگزین vSphere Client است و در نسخه های بعدی vSphere Suite نرم افزار vSphere Client گنجانده نخواهد شد و قابلیت‌های جدید Web Client نیز در آن قابل دسترس نیست. به این خاطر توصیه می کنم اگر تاکنون از این نرم افزار استفاده نکرده اید در اینجا با مزایا و قابلیت های آن بیشتر آشنا شوید و از آن بهره مند شوید.

از مزایای اصلی این نرم افزار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • قابلیت راهبری بستر مجازی با استفاده از سیستم عامل‌های مختلف مکینتاش، لینوکس، ویندوز
  • راهبری بستر مجازی بدون نیاز به نصب
  • راهبری بستر مجازی از طریق مرورگرهای دستگاه های تبلت و یا موبایل در هر کجای شبکه
  • رابط کاربری زیبا و پیشرفته تر
  • تسریع در برقراری ارتباط

vSphere Web Client با استفاده از Adobe Flexx پیاده سازی شده است و به این خاطر کار با آن بسیار آسان است و گراف‌های آن نیز ظاهر زیباتری دارد.

برای نصب وب کلاینت وی ام ور ۲ حالت وجود دارد، نصب آنلاین و نصب آفلاین:

نصب آنلاین:

جهت نصب آنلاین از طریق ssh وارد سرور شده و دستور زیر را جهت نصب آخرین نسخه وب کلاینت اجرا کنید:

نصب آفلاین:

جهت نصب افلاین می بایست اول به سایت وی ام ور مراجعه نموده و آخرین نسخه پکیج وب کلاینت را دانلود نمایید:

سپس فایلی esxui-offline-bundle-6.x.zip را از لیست دانلود انتخاب نموده و دانلود نمایید.

پس از دانلود پکیج وب کلاینت وی ام ور آنرا به یکی از هارد های سرور آپلود نموده و دستور نصب را اجرا کنید:

همچنین در صورت اینکه پکیج قبلا نصب باشد می توانید از دستورات آپدیت بنیز استفاده کنید:

آپدیت آنلاین:

آپدیت آفلاین:

 

ادامه مطلب

Introduction to VMware Horizon Suite

معرفی VMware Horizon Suite
اخیرا VMware Horizon Suite اعلام کرد که همه چیز درباره محاسبات کاربر نهایی است یا EUC. در حالی که Horizon Suite برای کاربران نهایی است، این بدان معنا نیست که هیچ ارتباطی با مرکز داده ندارد. در واقع، بخش بزرگی از Horizon Suite در مرکز داده به عنوان برنامه های کاربردی مجازی و دسکتاپ ها اجرا می شود که بعدا به کاربران نهایی در شبکه ارائه می شود.در حالی که VMware تعدادی از محصولات مختلف Horizon را ارائه می دهد (مانند برنامه Horizon Mail Android)، چه زمانی باید از Horizon فکر کنید Horizon Suite VMware است. این مجموعه از سه راهکار محاسباتی مختلف، اما مرتبط با کاربردهای بعدی Horizon View، Horizon Mirage و Horizon Workspace ساخته شده است.بیایید به آنها نگاه کنیم، یکی در یک زمان …

VMware Horizon View
VMware محبوب VDI راه اندازی شده است از به سادگی “VMware نمایش” به “VMware افق دید” تغییر آن را به عنوان یک هسته اصلی جدید Horizon سوئیت (هیچ چیز دیگری تغییر نکرده است). اگر شما با Horizon View آشنا هستید، آن را فراهم می کند:

دسکتاپ های مجازی که در VMware vSphere اجرا می شوند
پروتکل نمایشگر از راه دور PCoIP برای نمایش WAN بهینه شده و فشرده دسکتاپ مجازی
مجازی سازی برنامه با ThinApp برای بسته بندی برنامه ها به طوری که لازم نیست نصب شود و می توان به راحتی آن را به روز کرد

کاربران نهایی می توانند به دسکتاپ مجازی خود دسترسی داشته باشند – در حال اجرا در مرکز داده – با استفاده از مشتریان دید افقی مانند صفر دستگاه های سخت افزاری مشتری و مشتریان مک، اندروید و اپل. در حالی که در برخی از شرکت ها، دسته های جمع و جور از دسکتاپ یکسان استفاده می شود، به طور معمول، دسکتاپ های مجازی Horizon View معمولا 1: 1 هستند، VM برای پایان دادن به کاربر، اما بر اساس الگوی “طلایی” برای سیستم عامل (و شاید برنامه های کاربردی) با تغییر در پایگاه تصویر ذخیره شده در یک کلون مرتبط برای هر ماشین مجازی. کاربران می توانند با استفاده از مرورگرهای Horizon View از طریق LAN به صورت امن در اینترنت دسترسی داشته باشند و یا حتی ممکن است دسکتاپ خود را در حالت آفلاین برای سفر در هنگام خارج شدن از شبکه (به عنوان مثال، اگر آنها در هواپیما هستند).

Horizon View نیاز به یک زیرساخت مجازی VMware vSphere دارد و به طور معمول به نظر می رسد:

شکل 1 – زیرساخت نمایش افق

در اینجا چیزی است که ممکن است آن را به نظر می رسد به دسترسی به دسکتاپ مجازی خود را با استفاده از iPad با مشتری اپل برای مشاهده:

شکل 2 – مشتری مشاهده Horizon برای iPad

VMware Horizon Mirage
اولین از دو قطعه کاملا جدید Horizon Suite Horizon Mirage است. VMware Horizon Mirage می تواند دشوار باشد زیرا آن را به یک راه حل دیگر که احتمالا در گذشته استفاده می شود، یکسان نیست. در واقع، هنگامی که متوجه شدم چه میراژ و چگونه کار می کند، من در نوآوری تحت تاثیر قرار گرفتم، و من فکر می کنم شما نیز خواهد بود.

Mirage لایه های دسکتاپ یا لپ تاپ های معمولی را به لایه های جداگانه تقسیم می کند – سیستم عامل، برنامه ها، و کاربران نهایی تاریخ. Mirage یک نسخه کامل از آن کامپیوتر را به مرکز داده ارسال می کند و آن را همگام سازی می کند. اگر یک کاربر نهایی به حالت آفلاین بیفتد، Horizon Mirage به سادگی یک بار هماهنگ سازی را انجام می دهد که دفعه بعد که کاربر دوباره آنلاین می شود. این هماهنگ سازی شامل به روز رسانی هایی است که فناوری اطلاعات به لایه های مدیریت شده با فناوری اطلاعات و همچنین به روز رسانی هایی که کاربران نهایی به داده ها، نمایه یا برنامه های کاربردی خود نصب کرده اند، ساخته است.

Horizon Mirage همه چیز را به طور محلی بر روی کامپیوتر کاربر نهایی اجرا می کند تا بتواند از عملکرد PC بومی، شخصی سازی شخصی و برنامه های نصب شده توسط کاربر استفاده کند، صرف نظر از اینکه آیا کاربر نهایی آنلاین یا آفلاین است یا خیر.

شکل 3 – نمودار افق خیره کننده

Horizon Mirage به تعدادی از طرح های کلیدی کسب و کار اینترنتی شامل موارد زیر می پردازد:

ریزپردازنده ویندوز 7
پشتیبان گیری و بازیابی ساده دسکتاپ
به راحتی کامپیوترهای اداری از راه دور و شعبه بدون زیرساخت اضافی مدیریت کنید
با Mirage، VMware حرکت های استراتژیک خود را در دنیای فیزیکی ادامه می دهد، زیرا Mirage ایده آل برای رایانه های شخصی و لپ تاپ ها است. از آنجایی که میراژ با کلمات کار می کند می تواند سخت باشد، من این ویدیو سرگرم کننده را با شما در مورد نحوه کار Mirage به اشتراک می گذارم. من فکر می کنم شما به همان اندازه که من بودم، جالب خواهد بود.

فضای کاری VMware Horizon
دوم از دو بخش کاملا جدید Horizon Suite VMware Horizon Workspace است. هنگامی که Workspace اجرا می شود، شما یک فضای کاری جمع و جور دارید که همه کاربران می توانند برای دسترسی به برنامه های کاربردی خود، بدون توجه به جایی که هستند و یا دستگاهی که استفاده می کنند، استفاده کنند. فضای کاری اجازه می دهد تا مدیران درخواست سیاست های مبتنی بر کاربر را به داده ها و برنامه های کاربردی، کاهش پیچیدگی کاربر نهایی (و حمایت از تماس)، و فعال کردن BYOD (آوردن دسکتاپ خود خود). برنامه های داخلی نه تنها در دسترس هستند، بلکه برنامه های کاربردی از راه دور نیز وجود دارد. علاوه بر این، Workspace کنترل محلی و مرکزی امنیت را فراهم می کند.

در اینجا چیزی است که پورتال کاربر نهایی ممکن است شبیه باشد:

شکل 4 – فضای کاری افق

Horizon Workspace همچنین شامل VMware Horizon Mobile است که به شرکت ها یک راه حل شخصیت دوگانه برای تأمین امنیت و مدیریت دستگاه های اندرویدی و برنامه های کاربردی تلفن همراه ارائه می دهد.

چرا باید VMware Horizon Suite را در نظر بگیرید
به طور سنتی، ما فقط در مورد مجازی سازی دسکتاپ و مجازی سازی VMware View صحبت خواهیم کرد. VDI مزایایی را در برابر فناوری اطلاعات و بهره وری نهایی کاربر ارائه می دهد و در طول زمان مجموع هزینه های مالکیت مثبت (برای استفاده از ماشین حساب TCO برای اطلاعات بیشتر) برای این شرکت استفاده می شود. با این حال، Horizon Suite جدید، علاوه بر Mirage و Workspace، مزایای هر نوع دستگاه نهایی را در هر شرکت ارائه می دهد. با مدیریت و قابلیت استفاده از دسکتاپ های فیزیکی، لپ تاپ ها و دستگاه های تلفن همراه کارآمد تر، مزایای مدیریت فوق العاده کاربر نهایی و کاربردهای IT وجود دارد. به عنوان مثال، با Mirage، VMware می گوید که یک مدیر تنها می تواند بیش از 100 ارتقاء به ویندوز 7 را با هر بار مصرف 30 دقيقه در هر دسکتاپ و تنها 30 دقيقه خرابي در هر کاربر، مرتب سازد. مقایسه آن با ارتقاء سنتی ویندوز 7 در شبکه، که می تواند 4 تا 6 ساعت در هر دسکتاپ باشد.

مورد استفاده Anther مفید خواهد بود که با فضای کاری Horizon. با استفاده از این، همه کارکنان (بدون توجه به جایی که هستند و یا دستگاهی که در آنها هستند) می توانند بلافاصله برنامه های اصلی شرکت خود را ببینند و بدون تاخیر به آنها دسترسی پیدا کنند. مقایسه آن با بسیاری از شرکت هایی که هنوز برنامه های محلی را بیش از یک VPN برای کاربران راه دور اجرا می کنند. این کاربران تاخیر غیر منتظره را تجربه می کنند، به طور معمول آخرین نسخه برنامه را ندارند، و تا به حال واقعا نمی دانند که چه برنامه های کاربردی دسترسی دارند.

مزایای استفاده از Horizon Suite واقعی و قابل توجه است. Horizon Suite نوآورانه است و ارزش آن ثابت شده است (حداقل با بخش مشاهده). بهترین راه برای دیدن اینکه آیا یک راه حل مناسب برای شما این است که آن را برای خودتان امتحان کنید. Horizon Suite را بدون هزینه به مدت 60 روز از صفحه اصلی VMware Horizon Suite ارزیابی کنید.

Introduction to VMware Horizon Suite

The recently announced VMware Horizon Suite is all about end-user computing, or EUC. While the Horizon Suite is for end users, that doesn’t mean that it has nothing to do with the datacenter. In fact, a large portion of the Horizon Suite is going to run in the datacenter as virtualized applications and desktops that are then presented to the end users over the network.

While VMware offers a number of different Horizon products (like the Horizon Mail Android app) what you should think of when you think of Horizon is the VMware Horizon Suite. The suite is made of up three different but related end-user computing solutions: Horizon ViewHorizon Mirage, and Horizon Workspace.

Let’s look at them, one at a time…

VMware Horizon View

VMware’s popular VDI solution has been renamed from simply “VMware View” to “VMware Horizon View” to make it a core piece of the new Horizon Suite (nothing else has changed, however). If you are unfamiliar with Horizon View, it provides:

  • Pooled virtual desktops that run on VMware vSphere
  • The PCoIP remote display protocol for WAN-optimized, compressed display of virtual desktops
  • Application virtualization with ThinApp for packaging apps so that they don’t have to be installed and can be easily updated

 

End users can access their virtual desktop — running in the data center — using Horizon view clients such as zero client hardware devices and Mac, Android, and iPad clients. While mass pools of identical desktops are used at some companies, more typically Horizon View virtual desktops are usually 1:1, VM to end user, but based on a “golden” template for the OS (and perhaps applications) with changes to the base image stored in a “linked clone” for each virtual machine. Users can access their desktops using Horizon View clients over the LAN securely over the Internet, or they may even take their desktops in an offline mode for traveling when off network (say, if they’re on an airplane).

Horizon View requires a VMware vSphere virtual infrastructure and typically looks like this:

Figure 1 – Horizon View Infrastructure

Here’s what it might look like to access your virtual desktop using an iPad with the iPad client for View:

Figure 2 – Horizon View Client for iPad

VMware Horizon Mirage

The first of the two totally new pieces of the Horizon Suite is Horizon MirageVMware Horizon Mirage can be difficult to visualize as it isn’t identical to another solution you have likely used in the past. In fact, once I realized what Mirage does and how it works, I was impressed at the innovation, and I think you will be too.

Mirage separates the layers of the typical desktop or laptop into layers — the OS, the applications, and the end users date. Mirage then sends a complete copy of that PC to the datacenter and keeps it synchronized. If an end user goes offline, Horizon Mirage will simply perform a synchronization the next time that user comes back online. That synchronization will include updates IT has made to the IT-managed layers as well as updates that the end user has made to their data, profile, or user-installed applications.

Horizon Mirage runs everything locally on the end user’s PC so he or she is able to leverage native PC performance, persistent personalization, and user-installed applications regardless of whether the end user is online or offline.

Figure 3 – Horizon Mirage Diagram

Horizon Mirage addresses a number of key IT business initiatives, including the following:

  • Streamline Windows 7 Migrations
  • Simplified Desktop Backup and Recovery
  • Easily Manage Remote and Branch Office PCs without additional infrastructure

With Mirage, VMware continues their strategic moves into the physical world, as Mirage is ideal for physical PCs and laptops. Since it can be tough to lay how how Mirage works in words, I’ll share this entertaining video with you on how Mirage works. I think you’ll be as intrigued as I was.

 

VMware Horizon Workspace

The second of the two totally new pieces of Horizon Suite is VMware Horizon Workspace. Once Workspace is implemented, you’ll have a single aggregated workspace that all users can use to securely access their applications, no matter where they are or what device they are using. Workspace allows administrators to apply user-based policies to data and applications, reduce end-user complexity (and support calls), and enable BYOD (Bring Your Own Desktop). Not only are internal apps available but there are also remote applications. Additionally, Workspace provides local and centralized control of security.

Here’s what the end user portal might look like:

Figure 4 – Horizon Workspace

Horizon Workspace also includes VMware Horizon Mobile, which offers enterprises a dual persona solution for securing and managing Android devices and mobile applications.

Why You Should Consider VMware Horizon Suite

Traditionally, we would just be talking about VMware View desktop and application virtualization here. VDI offers benefits around IT and end-user productivity and, over time, a positive Total Cost of Ownership (use the TCO calculator for more info) for the company. However, the new Horizon Suite, with the addition of Mirage and Workspace, offers benefits for every type of end-user device at every company. By making the management and usability of physical desktops, laptops, and mobile devices more efficient, there are tremendous end-user and IT admin benefits. For example, with Mirage, VMware says that a single administrator could orchestrate over 100 upgrades to Windows 7 with each taking just 30 minutes per desktop and with only 30 minutes of downtime per user. Compare that to a traditional Windows 7 upgrade over the network, which could take 4 to 6 hours per desktop.

Anther beneficial use case would be that with Horizon Workspace. Using that, all employees (no matter where they are or what device they are on) can immediately see their core company applications and access those applications without delay. Compare that to many companies that still run local applications over a VPN for remote users. Those users experience unexpected delays, they typically don’t have the latest version of the application, and they don’t ever really know what applications to which they have access.

The benefits to using the Horizon Suite are real and impressive. The Horizon Suite is innovative and its value has been proven (at least with the View portion). The best way to see if a solution is right for you is to try it for yourself. Evaluate the Horizon Suite at no cost for 60 days from the VMware Horizon Suite homepage.

ادامه مطلب

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

در این پست می خواهیم به آموزش تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در مجازی ساز vSphere 6.5 بپردازیم.

به طور پیشفرض، رمز عبور vCenter Single Sign-On هر 90 روز به پایان می رسد. برای جلوگیری از انقضای غیرمنتظره، کنسول vSphere client زمانی که گذرواژه در حال منقضی شدن است گزارش می دهد. با این حال، اگر در موقعیتی قرار داشتید که نمیتوانید آن را رمزگشایی کنید یا گذرواژه کاملا منقضی شده باشد، نگران نباشین چون می توانید با استفاده از یک ارتباط SSH به vCenter این کار را انجام دهید.

ریست کردن پسورد ادمین SSO

برای شروع کار باید ابتدا نرم افزار SSH را باز نموده و به سرور vCenter Server Appliance با اکانت root کنسول می زنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

بعدا دسترسی BASH shell را فعال نموده و BASH را شروع می کنیم.

shell.set –enabled true

shell

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

زمانی که BASH شروع شد ما باید vdcadmintool را اجرا نماییم تا بتوانیم پسورد ادمین SSO را ریست نماییم.

/usr/lib/vmware-vmdir/bin/vdcadmintool

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

گزینه 3 که Reset account password می باشد را انتخاب می نماییم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

در این مرحله Account UPN را وارد می کنیم و بعد از فشار دادن دکمه Enter ، پسورد جدید بصورت اتوماتیک تولید می شود.

نکته: فرمت اکانت بصورت SSOusername@vsphereDomain.local می باشد. معمولا اکانت بصورت administrator@vsphere.local می باشد.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

به کنسول vSphere Web Client بر میگردیم و با پسورد جدید به سرور vcenter لاگین می کنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

تغییر پسورد SSO Administrator

برای تغییر پسورد ادمین SSO ، بر روی منوی Administration کلیک می کنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

بعد از آن در قسمت Single Sign-on Users and Group بر روی کاربر Administrator کلیک می کنیم. مطابق شکل زیر به account properties می رویم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

پسورد فعلی و پسورد جدید را وارد می کنیم. پسورد را تایید کرده و بر روی دکمه OK کلیک می کنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

پسورد ادمین SSO حال تغییر پیدا کرده است. همچنین شما می توانید مدت زمان Expire شدن پسورد از 90 روز به هر مدت زمان دیگری که دوست دارید تغییر بدهید.

تغییر مدت زمان انقضای پسورد ادمین SSO

برای دیدن لایف تایم پسورد ، به قسمت Single Sign-On Configuration در بخش Policies می رویم و بر روی Edit در Password Policy کلیک می کنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

حداکثر تعداد روزی که در بخش تعداد روز برای انقضای پسورد می توان تنظیم نمود 9999 روز می باشد. عدد 0 را وارد می کنیم که حداکثر محسوب می شود. بر روی OK کلیک می کنیم.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

کار ما در اینجا به پایان می رسد. ما در پست های بعدی به آموزش پیکربندی قابلیت های مختلف مجازی ساز VMware خواهیم پرداخت.

تغییر پسورد vCenter SSO Administrator در vSphere 6.5

ادامه مطلب

معرفی (vCenter Orchestrator (vCO

معرفی (vCenter Orchestrator (vCO

نصب و راه اندازی سرور vCenter Orchestrator یا vCO

سرور vCenter Orchestrator یا vCO محصولی است که به شما اجازه می دهد جریان های کاری یا Workflow ها در vCenter را ایجاد کنید و امور روزانه مرکز داده را خودکار سازی نمایید. برای مدیریت آن می توانید از کنسول تحت وب vSphere استفاده کنید یا از ابزار خود نرم افزار که vCenter Orchestrator Client نام دارد بهره ببرید.

سرور vCenter Orchestrator یا vCO محصولی است که به شما اجازه می دهد جریان های کاری یا Workflow ها در vCenter را ایجاد کنید و امور روزانه مرکز داده را خودکار سازی نمایید. برای مدیریت آن می توانید از کنسول تحت وب vSphere استفاده کنید یا از ابزار خود نرم افزار که vCenter Orchestrator Client نام دارد بهره ببرید.

تعدادی جریان کاری از قبل برای شما آماده شده است که می توانید برای شروع از این Workflow ها در vCenter استفاده نمایید. و برخی امور نیز از قبل آماده شده اند که استفاده از آن ها لذت بخش خواهد بود. هر عملی (Tasks) که در vCenter وجود دارد می تواند توسط vCO به صورت خودکار پیاده سازی شود. و این تازه آغاز ماجرا است! می توانید آن را با سرور Active Directory یکپارچه سازی کنید. و حتی آن را به نرم افزار های جانبی دیگر متصل نمایید.

Workflow ها می توانند بسیار ساده باشند مانند ساخت یک ماشین مجازی به صورت خودکار یا آنکه یک راهکار پیچیده را با، یا بدون افزونه های جانبی خودکار سازی نماید.

خبر خوب آنکه vCO در درون vCenter قرار دارد و استفاده از آن رایگان است.

به قسمت اول از بررسی این نرم افزار مفید خوش آمدید.

توجه: نسخه جدید نرم افزار vCenter Orchestrator که در مجموعه vRealize شرکت VMware قرار دارد با نام vRealize Orchestrator در دسترس می باشد. در مجموعه vSphere 6 می توانید با این نام آن را مشاهده کنید. در مقاله ای تفاوت ها و بهبود های آن نسبت به سرور vCenter Orchestrator را مورد بررسی قرار خواهیم داد. تا این مجموعه مقالات برای مدیرانی که از این نسخه ها استفاده می کنند کاربرد داشته باشد.

در این سری مقالات از vCO نسخه 5.5.1 استفاده شده و استفاده از آن ممکن است در ابتدا کمی زمان بر باشد اما پس از پیاده سازی درصد بالایی از امور را به صورت خودکار انجام خواهد داد و در وقت و هزینه صرفه جویی خواهید نمود.

vCenter Orchestrator به چندین روش قابل پیاده سازی است که تمامی آن ها یک راهکار را پیاده سازی خواهند نمود و با کنسول تحت وب vSphere و SSO یکپارچه خواهد شد.

  • نصب بر روی ویندوز سرور (به همراه سرور vCenter)
  • نصب بر روی ویندوز سرور (به صورت مستقل)
  • Appliance مجازی

در پیاده سازی های عملیاتی (خارج از آزمایشگاه مجازی سازی) می توان از سرور SQL برای پایگاه داده استفاده نمود که البته در Appliance مجازی از یک پایگاه داده درونی استفاده می شود.

در اینجا قصد داریم از Appliance مجازی استفاده کنیم که همانند سرور vCenter از یک پایگاه درونی PostgreSQL استفاده می کند. این Appliance مجازی برای پیاده سازی نیاز های سخت افزاری مشخصی دارد که عبارتند از:

  • 2× vCPU
  • 3 گیگابایت حافظه
  • 12 گیگابایت فضای ذخیره سازی به صورت (Thin Provision یا Thick Provision)
نمای سرور vCenter Orchestrator

۱. توجه کنید که نمایه (Icon) نرم افزار vCenter Orchestrator در کنسول تحت وب vSphere شما را به پنل مدیریتی vCO منتقل می کند که به شما “0 سرور” را نمایش می دهد و هیچ Workflow ی در آن وجود ندارد.

در این بخش و بخش آینده به نحوه پیاده سازی Appliance مجازی سرور vCO خواهیم پرداخت و به صورت کامل آن را پیکربندی خواهیم نمود. تا سرور vCO آماده اجرای Workflow ها در vCenter گردد.

۲. Appliance مجازی سرور vCO را دانلود نمایید.

۳. باید فایل . ova دانلود شده را روی سرور ESXi یا کلاستر مورد نظر نصب نمایید. برای این کار از کنسول تحت وب vSphere روی قسمتی که قصد نصب آن را دارید کلیک راست کنید و گزینه Deploy OVF Template را انتخاب کنید.

توجه: باید افزونه Integration Client نصب شده باشد.

نصب Appliance مجازی سرور vCenter Orchestrator
آدرس محل OVA سرور vCenter Orchestrator

4. در این پنجره روی Browse کلیک کنید و آدرس فایل دانلود شده را وارد نمایید. و روی Next کلیک کنید.

5. در این قسمت مشخصات Appliance مجازی برای شما نمایش داده خواهد شد. روی Next کلیک کنید.

مشخصات Appliance مجازی سرور vCenter Orchestrator
توافقنامه راه اندازی سرور vCenter Orchestrator

6. توافق نامه را مطالعه کنید و پس از موافقت با آن روی Accept کلیک کنید.

7. یک نام برای سرور vCenter Orchestrator انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید. نامی که ما برای سرور انتخاب نموده ایم VCO1 است.

انتخاب نام برای سرور vCenter Orchestrator
Thin Provision یا Thick Provision

8. ذخیره ساز و نوع آن (Thin Provision یا Thick Provision) را مشخص نمایید.

9. شبکه ای که قصد دارید ماشین مجازی در آن قرار گیرد را مشخص نمایید.

شبکه ماشین مجازی
اطلاعات Appliance مجازی

۱۰. یک رمز عبور مناسب انتخاب کنید.

  • حداقل 8 کاراکتر
  • شامل حروف بزرگ (A, B, C, …, Z)
  • حروف کوچک (a, b, c, …, z)
  • کاراکتر های خاص (!, #, $, …, +)

11. مشخصات IP را مشخص نمایید

  • hostname
  • شامل IP Address
  • Gateway
  • DNS سرور

12. مشخصات وارد شده را مجدد مرور کنید و در صورتی که اطلاعات وارد شده صحیح است گزینه “Power on after deployment” را انتخاب کنید و روی Finish کلیک کنید.

انتخاب گزینه Power on after deployment
Task مربوط به نصب vCenter Orchestrator

13. Task مربوط به استقرار OVF در سرور vCenter ساخته خواهد شد و نصب آن چند دقیقه به طول خواهد انجامید.

14. در زمان نصب سرور vCenter Orchestrator می توانید A رکورد DNS مربوط به سرور vCO را در DNS سرور خود بسازید. اگر از سرور Active Directory استفاده می کنید این رکورد را در DNS سرور Active Directory ایجاد نمایید.

15. سرور vCO پس از نصب روشن خواهد شد.

  • پس از نصب Appliance مجازی سرور vCO می توانید IP آدرس آن Ping نمایید تا از تنظیم های شبکه آن اطمینان حاصل کنید. پیشنهاد می کنم که برای اطمینان از صحت اطلاعات وارد شده همیشه آدرس FQDN سرور Ping نمایید. با این کار علاوه بر Ping آدرس سرور از صحت پیکربندی DNS سرور هم مطلع خواهید شد.
اتمام نصب سرور vCenter Orchestrator و کنسول vCO

در بخش بعدی نحوه پیکربندی سرور vCO را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

ادامه مطلب